‘Een docent zei dat mijn zoon niet thuishoort op deze school’
Voorbeelden van casussen die OCO binnenkrijgt van ouders:
“Mijn kind ontvang via social media racistische berichten van klasgenoten. De school zegt dat ze hier niets mee hoeft te doen omdat het buiten schooltijd plaatsvindt.”
“Mijn dochter wordt in de klas buitengesloten vanwege haar handicap, de school wuift dit weg als ‘gewoon’ pesten.”
“Een docent zei dat mijn zoon niet thuishoort op deze school. Een collega die erbij stond deed niets.”
Signalen vanuit ouders
Regelmatig hoort OCO van ouders dat zij zich niet gezien of gehoord voelen door de school. Dit speelt vooral wanneer er zorgen zijn over racisme, discriminatie, pesten of andere vormen van uitsluiting.
Voor ouders is het niet vanzelfsprekend om negatieve ervaringen met de school te delen. Zij zijn soms bang dat hun zorgen worden gebagatelliseerd of dat het de relatie met de school onder druk zet. Tegelijkertijd zien en horen zij dat hun kind spanningen ervaart in de klas, zich onveilig voelt of zelfs niet meer naar school wil. Kinderen kunnen zich terugtrekken of stil worden, terwijl conflicten tussen groepen leerlingen juist kunnen toenemen.
Dit kan ook gebeuren als deze conflicten of vormen van uitsluiting buiten schooltijd of online plaatsvinden, maar toch doorwerken in de klas of op school. Voor ouders is het dan vaak lastig om te bepalen hoe en bij wie ze dit kunnen bespreken, en welke stappen ze kunnen ondernemen om hun kind te ondersteunen.
In zulke situaties is het voor ouders vaak onduidelijk wat zij van de school mogen verwachten en hoe zij het gesprek kunnen aangaan: ‘Hoe maak ik dit bespreekbaar?’
Signalen vanuit onderwijsprofessionals
Aan de andere kant zien wij dat ook onderwijsprofessionals deze gesprekken soms uit de weg gaan. Dit kan komen door ongemak, of door een gebrek aan kennis en ervaring met het bespreken van gevoelige onderwerpen zoals discriminatie en structurele uitsluiting. Zelfs professionals die het gesprek wél willen voeren, geven aan dat zij het lastig vinden om signalen te herkennen en hier op een passende manier op te reageren. Het ontbreken van praktische handvatten verhoogt de drempel om het gesprek aan te gaan.
Dat ongemak is begrijpelijk. Tegelijkertijd is het belangrijk om daar niet in te blijven hangen. Zoals schrijver James Baldwin (1924-1987) dit mooi verwoordde: “Niet alles wat je onder ogen ziet, kun je veranderen. Maar niets verandert zolang je het niet onder ogen ziet.”
Juist door deze gesprekken tijdig te voeren, kunnen ongelijkheden in de klas worden aangepakt. Leerlingen krijgen erkenning voor hun ervaringen en er ontstaat ruimte voor een constructieve samenwerking tussen ouders en school. Wanneer het gesprek uitblijft, kan dat leiden tot frustratie, gevoelens van onbegrip en een afname van vertrouwen in het onderwijs.
De gespreksfolder als tool gebruiken
Om ouders en onderwijsprofessionals hierbij te ondersteunen, heeft OCO een gespreksfolder ontwikkeld. Deze folder biedt praktische handvatten om discriminatie en ongelijke behandeling bespreekbaar te maken.
Wil je de gratis folder in papieren versie ontvangen? Stuur dan een mail naar: maroua@onderwijsconsument.nl.
Daarnaast kunnen ouders en leerlingen contact opnemen met het adviespunt van OCO. Wij nemen jouw ervaring serieus en denken graag mee over ondersteuning en mogelijke vervolgstappen. Alle gesprekken zijn vertrouwelijk: wij delen geen informatie met derden zonder jouw toestemming en werken volledig onafhankelijk.